Tien van Staven
Het gewicht dat je draagt is zijn eigen last geworden, los van de waarde van wat wordt getransporteerd. De Tien van Staven toont het natuurlijke eindpunt van ongecontroleerde ambitie: verantwoordelijkheden geaccumuleerd voorbij duurzame capaciteit, verplichtingen geaccepteerd zonder onderscheidingsvermogen. De stad is dichtbij – je bent niet verdwaald, alleen overbelast – maar aankomst zal vereisen dat je iets neerzet. Wat begon als zinvolle bijdrage is wellicht performatieve volharding geworden. De vraag is niet of je meer kunt dragen; het is of je dat zou moeten.
This page requires JavaScript for full functionality. Please enable JavaScript or visit our Tarot Encyclopedia.